Οι γιορτές φέρνουν χαμένες προπονήσεις, παραπάνω φαγητό και… ενοχές. Τι λέει όμως η επιστήμη για την αποπροπόνηση, τα «spikes» φόρτου, το κρύο και τον ύπνο; Ένας πρακτικός οδηγός για να τρέχεις έξυπνα — όχι ενοχικά.
Φανταστείτε το σώμα σαν μια μηχανή που ξεκινά αργά από την ακινησία, έτοιμη να κατακτήσει δρόμους και μονοπάτια χωρίς να χαλάσει. Η προθέρμανση ξεκινά με την καρδιά να χτυπά πιο γρήγορα, καλώντας όλους τους ιστούς σε δράση, στέλνοντας παλμούς αίματος πλούσιου σε οξυγόνο προς κάθε μυ και ιστό
.jpg)
Η αλήθεια είναι πως και το άνω μέρος του σώματος παίζει καθοριστικό ρόλο στην απόδοση, την οικονομία της κίνησης και την πρόληψη τραυματισμών, παρότι πολύ συχνά το αφήνουμε εκτός προπονητικού πλάνου, καθώς το θεωρούμε δευτερεύον. Παρόλα αυτά η προπόνηση άνω μέρους δεν είναι κάτι ‘’έξτρα’’, είναι απαραίτητο και αναπόσπαστο κομμάτι ενός πλήρους προγράμματος για κάθε αθλητή αντοχής.
Για να προετοιμαστεί κάποιος σωστά, πρέπει να ισορροπήσει την προπόνηση μεταξύ πισίνας και open water, καθώς κάθε περιβάλλον έχει τις δικές του απαιτήσεις και οφέλη. Ας δούμε τις βασικές διαφορές και πώς μπορείς να αξιοποιήσεις και τις δύο συνθήκες προπόνησης για βέλτιστη απόδοση.
Η προπόνηση για μαραθώνιο απαιτεί προσεκτικό σχεδιασμό, ώστε ο δρομέας να αναπτύξει αντοχή, δύναμη και προσαρμοστικότητα στις συνθήκες του αγώνα. Πολλοί αθλητές επικεντρώνονται αποκλειστικά σε επίπεδες διαδρομές, είτε λόγω ευκολίας είτε λόγω του μύθου ότι οι κλίσεις, και ιδιαίτερα οι κατηφόρες, αυξάνουν τον κίνδυνο τραυματισμού.
